De laatste?

Ik kan mijn columnlezers toch niet zomaar verlaten zonder ze te waarschuwen? Dat jullie hier volgende maand plotseling een lege pagina zien? Of schrikken van mijn opvolger? Jullie betalen er toch ook voor? En je wilt waar voor je geld, ja toch? En dat wil de chefredacteur ook blijkbaar.

Hij vertelde me dat het woord varken in mijn columns bijna niet meer te vinden was. Wat? Het woord varken hoef je niet op te schrijven; het varken is verweven met het leven. Ook als je het niet eet als vlees, krijg je er elke dag mee te maken. Je staat op, neemt een douche (in shampoo zit stearinezuur), gebruikt tandpasta (vet), eet een boterham (L-Cysteïne, uit varkenshaar) en dan heb je al drie producten gebruikt met iets van een varken. Ik zit hier nu op een stuk papier (varkensbotten) mijn column te schrijven, dus het varken is overal zonder het woord te noemen. Er is zelfs een geweldig boek van kunstenares Christien Meindertsma, PIG 05049, met een beschrijving van 185 producten waar varken in verwerkt is. Een geweldig cadeau om weg te geven, vooral aan veganisten. In 2007 toen dit boek verscheen, kon je als veganist geen bier of wijn drinken (zit gelatine in als heldermaker). Dat is wel veranderd sindsdien. Je hebt nu steeds meer producten die vega zijn. En ook steeds beter smaken, vaak zelfs niet van echt te onderscheiden zijn. Maar ieder zijn ding zullen we maar zeggen.
Degenen die geen varkensvlees eten, doen dat vanuit diverse overtuigingen. En dat worden er steeds meer maar wat belangrijk is, zijn de achterliggende redenen. Die zijn altijd terecht behalve als die op foute aannames zijn gebaseerd. Zo bleek uit een onderzoek van Zest Marketing dat 69 procent achter de Nederlandse veehouderij staat. Nou, dat is toch best positief, maar let op: uit een recente enquête van de RDA (Raad van Dierenaangelegenheden) kreeg de veehouderij een 5,9!? Dus wees gewaarschuwd. Straks eet men nog wel vlees maar mogen we het in Nederland niet meer produceren. Ik denk niet dat het zover komt. We kunnen (nog) niet zonder veehouderij als je de kringloop probeert te sluiten. Maar dan zul je tegengas moeten geven aan de dierenorganisaties die met een gezamenlijk budget van 15 miljoen euro de publieke opinie (en daarmee de politiek) beïnvloeden en veelal niet met feiten. Dus vergeet de sector-pr niet!

Straks eet men nog wel vlees maar mogen we het hier niet meer produceren

Nu ik de 60 gepasseerd ben en inmiddels ex-varkenshouder ben, zie ik ook vele collega’s om mij heen stoppen. Vooral omdat ze geen opvolger hebben. Zo had ik vorig jaar een reünie van de MAS-veehouderij. Van de 25 klasgenoten hadden er vijf een opvolger. De rest was gestopt, ging stoppen of had een bedrijfswijziging gedaan. Toch mooi dat er nog jongeren zijn die een bedrijf vol passie overnemen en er helemaal voor gaan. Ze zijn goed geschoold en staan aan het begin van een eigen onderneming en staan midden in de maatschappij!
Als je geen varkens meer hebt, kan je ook geen POV-lid meer zijn, maar wel vriend van de POV; nou dus ik blijf jullie vriend! Verder ben ik nu een beetje aan het dobberen. De structuur van de dag, het vaste van elke week, is weg. Alsof je geen echt werk meer hebt. Niks moet, maar ik ben toch de hele dag bezig met van alles. Toch voelt het soms of ik de hele dag niks gedaan heb. Wat natuurlijk niet zo is. Maar ik sta later op, ik stop eerder en de dagen vliegen voorbij. Het bevalt me wel; ik heb besloten dat ik nog een jaartje blijf dobberen. De aanbiedingen die inmiddels uit allerlei hoeken komen, laat ik nog even voor wat ze zijn. Ik ga kijken, voelen wat ik leuk vind om te doen. Ik moet dus niks meer, behalve deze column dan, de (voorlopig?) laatste.

Deze column verscheen in editie nr 7 (september 2024) van vakblad Pigbusiness.

Jan Vogels
Ex-varkenshouder

Tekst: Jan Vogels

Beeld: Natasja Beverloo

Previous
Previous

2024, het jaar van veel…

Next
Next

Frankrijk of Portugal?